Moralność panów, moralność niewolników

  • Każdą tezę można rozłożyć na aspekty pozytywne i negatywne przez pryzmat aksjomatu obiektywnej użyteczności w danych warunkach.
  • Przez przeciwieństwo można określić antytezę tezy, w której elementy pozytywne stają się elementami negatywnymi i vice versa.
  • Dany element nie może być jednocześnie pozytywny i negatywny, niemożliwe jest zatem syntezowanie tez po przekątnej.
  • W ten sposób uzyskujemy dwie syntezy: syntezę elementów pozytywnych i jej przeciwsyntezę.
  • Upadek w przeciwsyntezę składającą się z elementów negatywnych jest cechą immanentną moralności biernej, tj. moralności niewolników.
  • Dążenie do syntezy elementów pozytywnych jest cechą immanentną moralności czynnej, tj. moralności panów.
  • Metanoia (apoteoza, przebóstwienie) jest to zwrot od moralności biernej do moralności czynnej.
  • Nadczłowiek jest to podmiot metanoi.
  • Nadczłowiek podejmuje się trudu metanoi dla samego samodoskonalenia.
  • Synteza jest superego, do którego podmiot dąży, ucząc się tworzenia coraz doskonalszych form samego siebie.
  • Przeciwsynteza jest entropią.
  • Nadczłowiek walczy z entropią.

Przykład:

  • Kapitalis: dużo wolności gospodarczej, mało sprawiedliwości społecznej
  • Socjalis: dużo sprawiedliwości społecznej, mało wolności gospodarczej
  • Synteza: dużo wolności gospodarczej, dużo sprawiedliwości społecznej
  • Przeciwsynteza: mało wolności gospodarczej, mało sprawiedliwości społecznej
  • Zadanie dla nadczłowieka: takie bilansowanie zasad wolności gospodarczej, by w danych warunkach służyła ona jak największej liczbie innych.

Leave a reply

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>